Nasıl anlatsam bilmiyorum içimin sıkıntısını. Yağan her yağmur damlasının yüreğimi nasıl yaktığını.. Ve nasıl pişman hissettiğimi, sokakta üşüyen her çocuk için.
Babasını terk etmiş bir kızın , annesiyle hiç tanışmamış bir evladın acısını, nasıl anlatsam bilmiyorum. Ellerimin titremelerini.. Esen her rüzgarın içimde bir şeyleri öldürdüğünü. ve artık nefes alıp almamanın bazı günler pek de mühim olmadığını..
Ve fırtına ortasında kalmış küçük bir kızım şimdi. Onca kargaşada her şeyden habersiz ve unutulmuş. Biraz kendi halimdeyim, biraz yorulmuş.
Nasıl anlatsam bilmiyorum; gözümün yağmurlarını, içimin fırtınalarını durduramadığımı..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder