'Kitap okumuyorum' kelime grubunun beynimde şimşekler çaktırması, burnumdan dumanlar çıkartmasının ardından tüm o kitaplıkları cümleyi kuran şahsın üzerine fırlatma isteğimi zar zor durdurabildim.
Nasıl bir tembel, nasıl bir kafası boş, nasıl bir hiçbir hedefi olmayan, nasıl bir at gözlüğüyle bakan, nasıl bir önünü görmeyen bir insan bu cümleyi kurabilir? Oysa yine aynı kişi tüm gün götünü devirip 'çkk skıldmm .s.s' diye hayıflanmasını çok iyi biliyor.
Zamanını değerlendirmeyi bilmeyen, yaptığı en zor şey kendine nickname aramak ve şarkı sözleri ezberlemek olan bu nesli kim yetiştirdi ise bir çıksın, zira konuşacaklarım olabilir.
Bir şeyi nasıl anlatman gerektiğini bilmediğin o an, ne kadar sinirlerine hakim olmaya çalışsan da bir yere kadar diyip hayıflanmaya başlıyorsun . Tek diyebildiğin 'yazık' ve gelen cevapsa pişkin bir gülümsemeyle 'yine yazık oldu bana :)))) ' Ve bu günden sonra birileri çıkıp anlayışlılığın gereğinden bahsetmesin . Zira kitap okumayan insan böcekten farksızdır . Hatta sanıyorum ki böcek bile daha akıllıca davranır bu insanlardan.
Kendime not:
Dolayısıyla 'bu insandan da bir bok olmaz' cümlesinin aklına düştüğü o an, ne dersen de o insandan bir bok olmayacağını aklında bulundur ve eline geçen ilk kitabı kafasına fırlattıktan sonra kitaptan özür dile .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder