'Biraz daha katlanırsam tüm bunlar ölümden beter hale gelecek' dedi ağır hareketlerle sigarasını söndürürken.. Odanın havası, perdelerden olsa gerek, ağırdı. Ya da söyledikleri ..
'Ne düşünüyorsun peki?' dedim. Çünkü henüz uzun cümleler kuracak halde değildim.
'Bazen, insanların gözleri parmak uçlarında olsaydı ne komik olurdu diye düşünüyorum.'
'Bu soruma cevap değil'
'Doğru, çünkü düşünmüyorum pek. Kafam karışıyor, ruhum düğümleniyor. Gözlerim acıyor . Zaten hiçbir şey düşündüğün gibi olmuyor. Ben sadece içiyorum. Sigara içiyorum. Bu kötü bir alışkanlıktan çok, gerçeklikten bir süreliğine kaçmaya çalışmak da olsa.. Biraz da alışkanlık sanırım . Bilmiyorum.'
'Akşamları uyuyamadığımda düşünürüm bazen.'
'Uyuyamadığım zamanlar düşünseydim şimdiye profesör olmuştum.'
'Uyuyamıyor musun?'
'Akşamları sanki tonlarca kahve içmiş gibi oluyorum. '
'Bu mevsim sana yaramadı.'
'Diyorum, gitmem gerek buradan. Neresi olursa.. Sadece gündüzler biraz daha uzun olsun,yeter. Giderken kendimi bile bırakacağım burada. '
'Kendinden kaçamayacağın konulu bir şeyler söylemem gerek şu an'
'Yo. Sus sadece. Bak, hava kararıyor. Muhtemelen birkaç yüz kişi yalnız başına uyumak için evlerine dönüyor. Bakma diğerlerine, hepimiz yalnız uyuyoruz zaten.'
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder