16 Kasım 2011 Çarşamba

Herkesin hikâyesine benziyor hikâyem ancak dinlesen, diyeceklerim çok farklı diğerlerinden. 

Benim ellerim hep üşür sen yokken ve hep nefesin tıkanır. Sen varken ise dilim dolanır .

Tütsü henüz yakıldığında çıkan koku gibi sözlerin. Ağır ve baş döndürücü. Ayrıca yüksek sesle dinlenen müzik kapatıldığındaki gibi de huzur verici. Öyle tuhafsın ki, hem zehir, hem panzehir. Ağlatan ve güldüren.. 
Ay ve gün, gündüz ve gece,birlikte. 


11 Kasım 2011 Cuma

Hayatımda yeni bir sayfa olarak bugün;

  • Bugün;
  • Yaktığım hiçbir kibrit yanmadı.
  • En sevdiğim vanilyalı tütsüm bitmiş.
  • Ellerim de buz gibiydi kimse tutmadı. 
  • Başım ağrıdan patlayacak gibi.
  • Aslında kimseye dayanamadığımı 'yeniden' öğrendim.
  • Ya da onlar bana dayanamadı. 
  • Dayanılmaz olduğum doğrudur. 
  • Gözyaşlarımdan önümü göremedim .
  • Çok güzel şarkılar buldum hepsi ağlamalık. 
  • Yine kimseye anlatamadım derdimi. 
  • Oysa onlar hep 'ben burdayım,dinlerim' derdi. 
  • Tekrar tekrar aşık olmadım .
  • Kaçmak kolay geldi 
  • Ne istediğimi öğrenemedim .
  • Sövmede yeni bir çığır açtım. 
  • Telefonu açmayı unuttum.
  • Kanalı değiştirmeye üşendim
  • Bazılarının, yalan söylemiyor olmasını umdum. Çok içten . 
  • Rüyamda evden kaçıyordum,sonra annem gelip 'ben evden gidiyorum ama sen de bir daha eve gelmezsin umarım' diyordu. Ağlıyordum .
  • Uyandığımda bu şarkıyı söylüyordum 
  • Arkama bakmadan kaçasım geldi,ama kendimi tuttum. 
Ellerim hâlâ üşüyor . 

6 Kasım 2011 Pazar

Adımadım-adım adım-adı madım ..

Bazen, bir şey oluyor, bir şeyler yanlış oluyor. Bir şeyleri yanlış yapıyorsun,yanlış kelimeler kullanıyorsun,yanlış tanımlar.. Yanlış insanlar alıyorsun hayatına, yanlış şeyler yapıyorsun. Yanlış zamanda yanlış yerlere gidiyorsun , yanlış kişiler.. Yanlış saatte uyanıyorsun, beş dakika daha erken uyansan,otobüsü kaçırmayacaktın. Yanlış saatte yatıyorsun, sekiz dakika daha geç yatsan o'nun aradığını görecektin ve konuşacaktınız. Belki buluşurdunuz, sonra bir dahaki sefer için söz verirdiniz, başka sefer o senden hoşlandığını düşünmeye başlardı ve sonra belki elini tutardın. Sonra o seni öperdi..  Ama uyudun işte. Yanlış zamanda.
Yanlış kitabı okuyorsun bazen. Yanlış fikirlere kapılıyorsun..Yanlış gruplara üye oluyorsun yanlış yerlere gidiyorsun hata yapıyorsun .
Sonra pişman oluyorsun. Çok ağlıyorsun belki ya da hiç ağlamıyorsun ama pişman oluyorsun .Dediğin her şey, tanıştığın herkes için pişman oluyorsun . Gittiğin yerlerden, çevrendeki insanlardan nefret ediyorsun. O kaçırdığın otobüs şoförüne sövüyorsun mesela . Çünkü,o otobüsü yakalasan, onunla aynı otobüste olabilirdiniz ,konuşmaya başlardınız ,numarasını alırdın sonra buluşurdunuz. Ama yanlış yaptın.. Yanlış yaptın ve yalnızsın.
 İnsanlarla arana mesafe koydun, bahanen de 'üzülmek istemiyorum' oldu. Sonra yine yalnız kaldın. Tüm gün yaptıklarını anlatacak kimsen yok. Tüm gün yapmadıklarını da anlatacak kimsen yok. Sonra işte kendi kendine konuşmaya başladın, 'insan en iyi kendisini anlar ' diyerek.  Bu sefer, etraftakilerle konuşmayı unuttun. Deli sandılar belki. Delirdin belki . Kendi kendine konuşurken, insanların seni duyup duymadığını merak ettin ama aslında kimsenin pek de umrunda olmadığını biliyordun . Sonra onları kıskandın çünkü onlar mutluydular ,sense hep yanlış yaptın. Hep yanlıştın. Onların anlatacak,gülecek şeyleri varken sen salak gibi izledin olanları.

Sonra, -sonrası iyi olmadı- kötü şeyler düşündün. 'olmasam daha iyi' dedin ilaçlar aldın jiletler aldın Yine yanlış yaptın. En başından beri, yanlış sendin,anlamadın .